ESPEN’in Yoğun Bakımda Klinik Nütrisyon Kılavuzu Öneriler Serisi – 6

Klinik Soru 6: Erişkin kritik hastalarda, postplorik EN, gastrik EN ile karşılaştırıldığında sonucu iyileştirir mi (mortaliteyi azaltır mı, enfeksiyonları azaltır mı)?

 

Öneri 10

Gastrik yaklaşım, EN’yi başlatmak için standart yaklaşım olarak kullanılmalıdır.

Öneri Seviyesi: GPP -Güçlü konsensüs (%100 kabul)

Öneri 11

Gastrik beslenmeyi tolere edemeyen hastalarda prokinetik ajanlar ile çözüm alınamazsa postplorik beslenme kullanılmalıdır.

Öneri Seviyesi: B (% 100 kabul)

Öneri 12

Aspirasyon riski yüksek olduğu düşünülen hastalarda, postplorik (jejunal erişim ile) beslenme yapılabilir.

Öneri Seviyesi: GPP -Güçlü konsensüs (%95 kabul)

 

10-12 Önerilerin Yorumları

On altı makale tanımlanmıştır. Meta-analizimiz, beş çalışmada gastrik beslenme durumunda beslenme intoleransının daha yaygın olduğunu göstermektedir (RR 0.16, CI 0.06, 0.45, p= 0.0005). Postpilorik besleme ile tedavi edilen hastalarda daha az pnömoni (11 çalışma) (RR 0.75, CI 0.55, 1.03, p = 0.07) eğilimi gözlenmekle birlikte mortalite (12 çalışma), diyare (7 çalışma) veya YBÜ kalış süresi arasında farklılık oluşmamıştır.

Şekil 5. Gastrik vs post-pilorik beslenen hastalarda beslenme intoleransının meta-analizi (Meta-analiz IV)

ASPEN / SCCM tarafından “aspirasyon riski yüksek olan veya gastrik EN uygulamasını tolere edemeyen kritik hastalarda infüzyon hızının azaltılması gerektiği” önerilmektedir. Yeni bir Cochrane analizi yerel imkânlara göre hastalarda postplorik tüp yerleştirilmesini önermiştir. Postplorik EN, daha önceki birkaç meta-analizde ventilatör kaynaklı pnömonide bir azalma ile ilişkilendirilmiştir, ancak bu fayda ventilasyon süresi, yoğun bakım yatış süresi veya hastanede yatış süresinde ya da mortalitede bir azalmaya dönüşmemiştir. Gastrointestinal ve pankreatik sekresyonlar üzerinde bilinen farklı etkilere ve ayrıca duodenogastrik reflü risklerine rağmen, çeşitli post pilorik yerleşimler (duodenal ve jejunal) tanımlanmıştır. Postplorik tüp yerleşimi uzmanlık gerektirdiğinden, genellikle bir zaman kaybı ile ilişkili olduğundan ve gastrik EN’ye kıyasla daha az fizyolojik olarak kabul edildiğinden, postplorik yolun rutin kullanımı şu anda önerilmemektedir. Ayrıca, bazı GI motilite problemlerinde, postplorik beslenme zararlı olabilir. Birlikte ele alındığında, gastrik erişimi standart olarak kullanmanızı ve gastroparezi gibi gastrik beslenmeye intolerans gelişmesi durumunda, postpilorik erişimin uygulanmasını öneriyoruz. Aspirasyon riski çok yüksek olan hastalarda erken post plorik EN’den yararlanabilir. Aspirasyon riski yüksek olan hastalarda post pilorik beslemeyi öneriyoruz. ASPEN tavsiyelerine göre aspirasyon riski yüksek olan hastalar; hava yolunu koruyamama, mekanik ventilasyon, > 70 yaş, düşük bilinç düzeyi, kötü ağız bakımı, yetersiz hemşire/hasta oranı, sırtüstü pozisyonlama, nörolojik defisit, gastroözofageal reflü ve bolus EN uygulaması kullanma gibi bir dizi faktörle tanımlanabilir. Kanada Kritik Bakım Uygulamaları Kılavuzu’nda “Gastrik beslenmeye kıyasla ince bağırsak beslenmesi, kritik hastalarda, pnömonide bir azalma ile ilişkili olabilir.” yaklaşımını doğrulamaktadır.

Çevirmen: Hicran Koçgürbüz

Editör: Kurtuluş Öztürk

 

 

Kaynak ve İleri Okuma: Singer P, Blaser AR, Berger MM, Alhazzani W, Calder PC, Casaer MP, et al. ESPEN guideline on clinical nutrition in the intensive care unit. Clin Nutr 2019;38:48-79

Paylaşmak Güzeldir:

İlginizi Çekebilir