ESPEN’in Yoğun Bakımda Klinik Nütrisyon Kılavuzu Öneriler Serisi – 3

Klinik soru 3: Hastanede yatış sırasında malnütrisyon riski nasıl taranır?

Açıklama 1

Yoğun bakım ünitesinde 48 saatten fazla yatan her kritik hasta malnütrisyon riski altındadır. (%96 kabul)

Yorum

Yoğun bakım hastaları, evden, acil servislerden, ameliyathanelerden, kısa veya uzun süre kaldıktan sonra hastane servislerinden kabul edilir. Bazıları daha önceden var olan, şiddetli iştahsızlık, ağırlık kaybının neden olduğu yağsız vücut kütlesindeki azalma ve çoklu komorbiditelere bağlı olarak zaten malnütredir ve bu yüzden genellikle nütrisyonel destek alır. Bu sebeple nütrisyonel müdahalenin dikkatlice planlanması ve yoğun bakım ünitesindeki organ fonksiyonlarını destekleyen diğer herhangi bir tedavi ile aynı düzeyde değerlendirilmesi gerekir. Zamanında ve kişiye özel beslenme müdahalesinin açık bir faydası ile ilgili kanıtlar az olsa da, hastanede yatış sırasında aşırı beslenmenin ve beslenme ile ilişkili komplikasyonların önlenmesi ile birlikte yetersiz beslenmenin azaltılması yoğun bakım ünitesindeki her hasta için amaç olmalıdır.

Şimdiye kadar yoğun bakım üniteleri için belirli bir nütrisyonel skor doğrulanmamıştır. Mevcut beslenme tarama araçları NRS 2002 ve MUST skoru kritik hastalar için özel olarak tasarlanmamıştır. Son zamanlarda; yaş, APACHE II ve SOFA skorlarıyla yansıtılan hastalık şiddeti, komorbiditeler, hastaneden yoğun bakım ünitesine kabule kadar geçen süre ve interlökin seviyesini (değerlendirme interlökin-6 skoruna bakılarak ya da bakılmaksızın ayrı ayrı yapılabilir) baz alan yeni bir risk değerlendirme aracı olan NUTRIC önerilmiştir. NUTRIC skoru mortalite ile korelasyon göstermiş ve hasta sonucu ile nütrisyonel müdahale arasındaki etkileşimi ortaya koyabilmiştir. Bu sebeple NUTRIC skoru yüksek olan hastalarda (> 5) nütrisyon desteğinin mortaliteyi düşürebileceği varsayılmıştır. Bu puan için önemli bir sınırlılık hiçbir besin parametresinin skora dahil edilmemesidir. Skor geleneksel tarama araçlarıyla karşılaştırıldığında, büyük bir değişkenlik göstermiştir.

Ayrıca, yoğun bakım ünitesi mortalitesini etkileyen sayısız faktör göz önünde bulundurulursa; nütrisyonel bir müdahalenin etkinliğini değerlendirmek için mortalite en iyi veri değildir. Uzun süreli fonksiyonel testler bir nütrisyonel politikanın yararını daha iyi yansıtabilir. Yoğun bakım ünitesinde yetersiz beslenme ve klinik sonuçlar arasındaki ilişkiyi inceleyen yeni bir sistematik derlemede, on beslenme tarama aracı tanımlanmış, ancak prognostik değerler açısından sadece beşi incelenmiştir. NRS 2002, daha yüksek hastane mortalitesi için bağımsız bir risk faktörü olarak malnütrisyon riskini ortaya koymaktadır (p = 0,03). Tüm tarama araçları arasında, NRS 2002 ve MUST mortalite için en güçlü öngörü değerine sahip olduğu ayrıca en kolay ve en hızlı skorlanabilir araçlar olduğu görülmektedir. Yakın tarihli bir çalışma, NRS 2002’nin daha yüksek bir kesim noktasını (> 5) değerlendirmiştir. Bununla birlikte, günlük klinik uygulama ve nütrisyonel yönetim için faydalarının prospektif doğrulaması olmaması nedeniyle, sadece uzman görüşü olarak ifade edilebilir.

Doğrulanmış bir tarama aracı beklenirken, yoğun bakım ünitesinde en az iki gün kalan, mekanik olarak ventile edilen, enfekte olmuş, >5 gün yetersiz beslenen veya ciddi kronik bir hastalık ile başvuran hastalar gibi risk altında olanlar için de pragmatik bir yaklaşım düşünülmelidir. Bu konuda 1999 yılında ESICM ve ESPEN tarafından onaylanmış bir patoloji listesinin kullanılması yararlı olabilir.

Çevirmen: Cansu Avcı

Editör: Kurtuluş Öztürk

 

Kaynak ve İleri Okuma: Singer P, Blaser AR, Berger MM, Alhazzani W, Calder PC, Casaer MP, et al. ESPEN guideline on clinical nutrition in the intensive care unit. Clin Nutr 2019;38:48-79

 

Paylaşmak Güzeldir:

İlginizi Çekebilir